اشنه

اشنه از نظر طبیعت طبق رأى حكماى طب سنتى معتدل است.شیخ الرئیسابو على سینا آن را در عین اعتدال قابض مىداند،ولى عدهاى دیگر از حكما آن را سردو خشك مىدانند،خصوصا اشنهاى كه روى شاخههاى درخت بلوط زندگى مىكند،سرد و خشك است.

از نظر خواص معتقدند كه قابض و محلل و ملین و معطر و خوشبو است.مقوىقلب مىباشد.خوردن دمكردهء آن روحافزا و مفرح و براى خفقان،صرع،تقویتمعده،رفع دلآشفتگى،قى،خرد كردن سنگ مثانه و درد كبد نافع است.معده راخوشبو مىنماید.اگر در سركه خیسانده شود و از خیسكردهء آن بخورند قابض وبخصوص در اطفال خوابآور است و براى رفع نفخ و خنثى كردن زهر گزندگانسمى مفید است.
بخور آن براى رفع سردرد و صرع و تكرار گرفتن بخور آن و استفاده از دود آندر بینى براى سكته،صرع،اختناق رحم و نشستن در دمكردهء آن براى تسكین دردها،تحلیل ورمهاى گرم،درد رحم و آوردن عادت ماهیانه مفید است.ریختن قطرهاى ازآب خیسكردهء آن كه از بلوط باشد براى تسكین حرارت چشم مفید است و پاشیدنگرد آن براى رفع بدبویى زیر بغل و رویانیدن گوشت بر جراحت نافع مىباشد.

اشنه براى رودهها مضر است و از این نظر باید با انیسون خورده شود مقدارخوراك آن تا u200a١٢u200a گرم است.